Kabouter Johannes

Mirjam
27 juli 2017

We gaan even terug in de tijd naar de vrijdag na Hemelvaart. Z en S zijn vrij van school en ik ben vrij van mijn werk. Het is heerlijk warm weer en al ’s ochtendsvroeg wordt er volop met water gespeeld. Omdat Y weer klinkt als een kettingroker en behoorlijke hoestbuien heeft, heb ik voor haar een afspraak gemaakt bij de huisarts. Om 10.20 moet ik er zijn, dus rond 10 uur laad ik de auto in met kinderen en tassen. Op het laatste moment bedenk ik me dat ik m’n horloge aan wil doen. Die ligt op het aanrecht, omdat ik hem uit had gedaan toen ik mezelf ging insmeren. Ik doe mijn horloge om en schrik me wezenloos: Hij geeft 10.25 aan!

Het was Kabouter Johannes

Hoe kan dit? Loopt de klok in de keuken dan zo achter? Nee toch? Ik loop al naar de (vaste) telefoon – die overigens sowieso geen goede tijd aan geeft – om de assistente te bellen, als ik bedenk dat ik nog even op mijn GSM moet kijken wat voor tijd deze aangeeft. 10.05 uur. Hmm… Ik vermoed dat hier kleine kindervingertjes achter zitten… Boos roep ik wie er aan mijn horloge heeft gezeten. Z reageert meteen dat zij het niet is geweest. Nu kan Z behoorlijk slecht liegen en ik zie dat ze nu de waarheid spreekt. S reageert meteen daarop: ‘Dat heeft Y gedaan, mama’. Omdat dit zeer onwaarschijnlijk is, weet ik met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid dat S de boosdoener is. ‘Nee S, alleen jij en Z weten hoe je een horloge moet verzetten. Y heeft dit niet gedaan. Volgens mij heb jij dit gedaan.’ Hij bijt op zijn lip en kijkt in het rond… Even is hij stil en denkt diep na. Dan komt hij met de oplossing: ‘Nee hoor mama, ik was het écht niet. Ik weet al wie het heeft gedaan! Het was Kabouter Johannes!’.

Kabouter Johannes! Waar haalt hij dat nou weer vandaan?! Die naam ook. ‘Johannes’ is nou niet echt een naam die hier met regelmaat valt. Goed, ik weet nu wel zeker dat S het heeft gedaan, maar verbaas me nu eigenlijk meer over zijn grote fantasie en de manier waarop hij deze inzet. Later die dag blijft hij volhouden dat Kabouter Johannes het heeft gedaan. Hij kan zelfs een beschrijving geven. Hij had een blauwe haaien-pet op. Toevallig ziet S zijn favoriete pet er ook zo uit…

Ook als hij later in het weekend kattenkwaad uitvreet geeft hij Kabouter Johannes de schuld. Maandagochtend vraag ik hoe het met Kabouter Johannes is. ‘Oh, die is weer naar zijn moeder toe… Ik ga een briefje voor hem schrijven. Mag ik een pen en een papier?”

Tot vandaag is Kabouter Johannes nog steeds bij zijn moeder. We hebben althans niets meer van hem vernomen. 😉

Foto: Pixabay

1 Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *